Leerwerk-tasje ~ experimentele archeologie in de praktijk

Wie meedoet aan (her)levende geschiedenis doet zijn uiterste best om wat kleding en overige benodigdheden betreft alles zo goed mogelijk te kopiëren. Omdat er uit de Middeleeuwen weinig origineel bewaard gebleven is, zijn we vooral aangewezen op bodemvondsten. Bij de Rijkdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek zette Olaf Goubitz (1934 -2007) zich jarenlang in voor de verwerking van leervondsten: registratie, research, conserveren en publiceren was zijn lust en zijn leven. 
Het resultaat van deze werkzaamheden kwam bij het publiek terecht via twee roemruchte publicaties. Stepping Through Time, over schoeisel en voor het andere leerwerk: Purses in Pieces. Beide in het Engels waardoor het ook internationaal bekend werd, gebruikt en gewaardeerd wordt. De reconstructie vergt inzicht in het maakproces. Daardoor ontstaat nieuwe kennis die met anderen gedeeld kan worden. Deze verrijking van onze kennis noemen wij Experimentele Archeologie.
Purses in pieces Archeologische vondsten van laatmiddeleeuwse en 16e-eeuwse leren portemonnees, buidels, tassen en etuis in Nederland. In het Engels. Auteur: Olaf Goubitz | Uitgever: Spa 
Als je tasje van natuur-gelooid leer het begeeft, wat doe je dan? Een tasje dat voldoet aan zulke eisen is immers niet "uit voorraad leverbaar". Zelf een nieuwe maken, want dan kun je zelf zorgen dat het aan jouw maatstaf voldoet. ​​Het moet immers tot op de draad kloppen.
Met een replica van "fout" leer wil jij je niet vertonen.​Zo redeneert onze re-enactor, die tot de school van de preciezen behoort en niet tot de rekkelijken. Hij gaat gaat voor het "eggie". Bij Het Woud der Verwachting
kan zo'n aanpak rekenen op waardering.
Filmpje waarin te zien is hoe de leren veter wordt gevlochten
Voltooid ziet het tasje er bij voorkeur uit zoals hierbij wordt getoond
Hoe leerzaam experimentele archeologie voor de leerbewerker kan zijn
​
Hierbij nog foto's van twee andere tassen die eerder zijn gemaakt. Eén daarvan is met een ijzeroplossing zwart gekleurd. Deze heeft twee compartimenten waarvan één deels gemaakt van linnen. Veel leer werd in de middeleeuwen zwart gemaakt, ook leer van schoenen, Het gebruik van textiel in leren tassen kom je ook nog tegen in Purses in Pieces van Olaf Goubitz.
​​Het dunne leer dat voor de zwarte tas is gebruikt, bleek niet opgewassen tegen intensief gebruik. De andere tas heeft één groot compartiment en twee beursjes met veters aan de voorkant. Voor deze tas was het leer te dík waardoor het lastig is om voorwerpen uit het grote compartiment te halen. Om niet weer dezelfde fout te maken is het leer van de nieuwe tas dunner geschaafd.